Δεν χρειάζεται να γίνεις η «τέλεια» εκδοχή του εαυτού σου.
Χρειάζεται να δημιουργήσεις μια ζωή μέσα στην οποία μπορείς να στηρίζεσαι στον εαυτό σου.
Η ουσιαστική αυτοπεποίθηση δεν χτίζεται μόνο μέσα από τον τρόπο που σκεφτόμαστε τον εαυτό μας. Χτίζεται και μέσα από τις μικρές, καθημερινές πράξεις που μας αποδεικνύουν ότι μπορούμε να μας φροντίσουμε.
Υπάρχουν δέκα απλές επιλογές που μπορούν να γίνουν μέρος αυτής της σχέσης.
Η σωματική δύναμη δεν αφορά μόνο την εμφάνιση. Αφορά την αίσθηση ότι κατοικείς σε ένα σώμα που σε στηρίζει.
Όχι ως τιμωρία για όσα έφαγες ή για όσα δεν σου αρέσουν πάνω σου, αλλά ως μια πράξη φροντίδας για το σώμα που σε μεταφέρει καθημερινά μέσα στη ζωή.
Υπάρχει κάτι βαθιά αυτόνομο στο να μπορείς να ετοιμάσεις ένα απλό, όμορφο γεύμα για τον εαυτό σου.
Το μαγείρεμα μπορεί να πάψει να είναι ακόμη μία υποχρέωση και να γίνει ένας καθημερινός τρόπος σύνδεσης με τις αισθήσεις και τις ανάγκες σου.
Η οικονομική αυτονομία είναι ένα σημαντικό κομμάτι προσωπικής ελευθερίας. Δεν έχει σημασία μόνο πόσα χρήματα κερδίζεις. Σημασία έχει να καλλιεργείς δεξιότητες, να γνωρίζεις την αξία της δουλειάς σου και να δημιουργείς σταδιακά τη δυνατότητα να παίρνεις αποφάσεις χωρίς ολόκληρη η ζωή σου να εξαρτάται από κάποιον άλλον.
Το να κερδίζεις χρήματα είναι μία δεξιότητα. Το να μπορείς να τα διαχειρίζεσαι είναι μία δεύτερη. Η αποταμίευση δεν χρειάζεται να ξεκινήσει από μεγάλα ποσά. Ξεκινά από τη συνήθεια να μην καταναλώνεις όλα όσα έχεις. Ένα μικρό οικονομικό απόθεμα δεν είναι απλώς χρήματα στην άκρη. Είναι χρόνος, επιλογές και ελευθερία κινήσεων.
Η υγιεινή διατροφή δεν χρειάζεται να είναι μια ατελείωτη σειρά απαγορεύσεων. Μπορεί να ξεκινήσει πολύ πιο απλά:
Όταν αρχίζουμε να ακούμε το σώμα, η διατροφή σταδιακά παύει να είναι ένας αγώνας ελέγχου και γίνεται σχέση.
Η γνώση δεν τελειώνει όταν ολοκληρώνεται μια εκπαίδευση. Ένας άνθρωπος που παραμένει περίεργος για τη ζωή, παραμένει ζωντανός μέσα της.
Δεν χρειάζεται να συμμετέχεις σε κάθε σύγκρουση. Δεν χρειάζεται να απαντάς σε κάθε πρόκληση. Και δεν χρειάζεται κάθε άνθρωπος να έχει πρόσβαση στον χρόνο και στην προσοχή σου.
Μερικές φορές η πιο ώριμη απάντηση δεν είναι να εξηγήσεις περισσότερο. Είναι να απομακρυνθείς από αυτό που επανειλημμένα διαταράσσει την ηρεμία σου.
Η αυτοφροντίδα δεν χρειάζεται να είναι κάτι εντυπωσιακό.
Μερικές φορές η φροντίδα είναι απλώς η στιγμή κατά την οποία σταματάς και ρωτάς: «Τι χρειάζομαι σήμερα;»
Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη μοναξιά και στη μοναχικότητα που επιλέγουμε. Όταν μπορείς να καθίσεις με τον εαυτό σου χωρίς να χρειάζεται συνεχώς κάποιος άλλος να γεμίζει τον χώρο, κάτι αλλάζει.
Η ικανότητα να απολαμβάνεις τη δική σου παρουσία αλλάζει και τον τρόπο με τον οποίο επιλέγεις τους ανθρώπους που θα μπουν στη ζωή σου. Δεν τους χρειάζεσαι για να γεμίσουν ένα κενό. Τους επιλέγεις για να μοιραστείς μαζί τους κάτι που ήδη υπάρχει.
Τα όρια δεν είναι τιμωρία. Δεν είναι απόρριψη. Και δεν χρειάζονται θυμό για να είναι ισχυρά. Ένα όριο μπορεί να είναι ένα ήρεμο «όχι». Μπορεί να είναι η απόφαση να μην απαντήσεις αμέσως. Μπορεί να είναι η στιγμή που σταματάς να εξηγείς ξανά και ξανά κάτι που έχεις ήδη ξεκαθαρίσει. Τα πραγματικά όρια δεν καθορίζουν τι πρέπει να κάνει ο άλλος. Καθορίζουν τι επιλέγεις να κάνεις εσύ όταν κάτι δεν σου κάνει καλό.
Ίσως τελικά μια δυνατή γυναίκα να μην είναι εκείνη που τα καταφέρνει πάντα. Είναι εκείνη που, λίγο λίγο, μαθαίνει να γίνεται ένας άνθρωπος στον οποίο μπορεί να στηριχθεί.
Δεν χρειάζεται να τα κάνεις όλα από αύριο.
Και ξεκίνα από εκεί.
Mary S.